FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 22

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Budskap om Synsdalen: Hva feiler deg, at du har steget opp på takene, du med hele ditt folk?
Bodskap om Synsdalen: Kva er det med deg, sidan du har gått opp på taka, alle saman?
Du støyende by, full av larm, du jublende stad! Dine falne er ikke falt for sverd, og de døde er ikke drept i krig.
Du by full av ståk, du larmande, jublande stad! Dei drepne dine fall ikkje for sverd, dei døydde ikkje i krig.
Alle dine ledere flyktet sammen, uten bue ble de fanget. Alle som ble funnet hos deg, ble bundet sammen – de som hadde flyktet langt bort.
Alle leiarane dine flykta saman, dei vart fanga utan at bogen vart brukt. Alle som vart funne hos deg, vart bundne saman, endå dei hadde flykta langt bort.
Derfor sa jeg: Se bort fra meg, la meg gråte bittert! Forsøk ikke å trøste meg over ødeleggelsen av mitt folks datter.
Difor sa eg: Sjå bort frå meg, lat meg gråta bittert! Prøv ikkje å trøysta meg over øydelegginga av folket mitt.
For Herren, Herren over hærskarene, har en dag med forvirring, nedtrampelse og rådløshet i Synsdalen – muren brytes ned, og nødropet lyder mot fjellet.
For Herren, Herren over hærskarane, har ein dag med forvirring, nedtramping og rådløyse i Synsdalen – murar vert undergravne, og rop stig mot fjellet.
Elam bar kogger, med stridsvogner og hestfolk, og Kir blottet skjoldet.
Elam tok opp kogger, med stridsvogner og ryttarar, og Kir tok fram skjold.
Dine beste daler ble fylt med vogner, og rytterne stilte seg opp foran porten.
Dei beste dalane dine vart fylte med stridsvogner, og ryttarane stilte seg opp ved porten.
Han avdekket Judas beskyttelse, og på den dagen så dere mot våpenlageret i Skoghuset.
Han fjerna vernet over Juda. Den dagen såg de mot våpna i Skoghuset.
Dere så at sprekkene i Davidsbyen var mange, og dere samlet vannet fra den nedre dammen.
De såg at sprekkane i Davidsbyen var mange, og de samla vatnet frå den nedre dammen.
Dere talte husene i Jerusalem og rev ned hus for å forsterke muren.
De talde husa i Jerusalem og reiv ned hus for å forsterka muren.
Dere laget en cisterne mellom de to murene for vannet fra den gamle dammen. Men dere så ikke hen til ham som gjorde dette, og ham som planla det for lenge siden, så dere ikke.
De laga eit vassreservoar mellom dei to murane for vatnet frå den gamle dammen. Men de såg ikkje til han som gjorde dette, og de la ikkje merke til han som planla det for lenge sidan.
Herren, Herren over hærskarene, kalte på den dagen til gråt og klage, til å rake hodet og kle seg i sekkestrie.
Den dagen kalla Herren, Herren over hærskarane, til gråt og klage, til å raka hovudet og kleda seg i sekkestrie.
Men se, det er glede og fryd, slakting av storfe og slakting av sauer, spising av kjøtt og drikking av vin: «La oss spise og drikke, for i morgen dør vi!»
Men sjå, der var glede og fest! De slakta storfe og sau, åt kjøt og drakk vin: «Lat oss eta og drikka, for i morgon døyr vi!»
Herren over hærskarene har åpenbart det for mine ører: Sannelig, denne misgjerningen skal ikke bli sonet for dere før dere dør! sier Herren, Herren over hærskarene.
Herren over hærskarane openberra for øyra mine: «Sanneleg, denne skulda skal ikkje sonast for dykk før de døyr,» seier Herren, Herren over hærskarane.
Så sier Herren, Herren over hærskarene: Gå, kom deg til denne forvalteren, til Sjebna som er over huset:
Så seier Herren, Herren over hærskarane: Gå til denne forvaltar, til Sjebna, som styrer huset:
Hva har du her, og hvem har du her, siden du har hogget ut en grav her for deg selv? Du som hogger ut din grav i høyden, du som meisler ut en bolig i klippen!
Kva har du her, og kven har du her, sidan du har hogge ut ei grav her? Du hoggar ut grava di høgt oppe og meislar ut ein bustad i berget!
Se, Herren skal kaste deg vekk med et veldig kast, du mann, og svøpe deg tett inn.
Sjå, Herren skal kasta deg langt bort, du mann, og pakka deg godt inn.
Han skal rulle deg sammen som en ball og kaste deg ut i et vidstrakt land. Der skal du dø, og der skal dine praktfulle vogner være – du skam for din herres hus!
Han skal sveipa deg tett saman og kasta deg som ein ball til eit vidstrekt land. Der skal du døy, og der skal praktvognene dine vera – ei skam for huset til herren din.
Jeg skal støte deg ned fra din stilling, og fra din post skal du bli revet ned.
Eg skal støyta deg ned frå stillinga di, og frå posten din skal du verta riven ned.
På den dagen skal jeg kalle på min tjener Eljakim, sønn av Hilkia.
Den dagen skal eg kalla på tenaren min Eljakim, son til Hilkia.
Jeg skal kle ham i din kjortel og feste ditt belte om ham og legge ditt herredømme i hans hånd. Han skal være en far for Jerusalems innbyggere og for Judas hus.
Eg skal kle han i kjortelen din og festa beltet ditt om han. Makta di skal eg gje i handa hans, og han skal vera ein far for dei som bur i Jerusalem og for Judas hus.
Jeg skal legge nøkkelen til Davids hus på hans skulder. Når han åpner, skal ingen lukke, og når han lukker, skal ingen åpne.
Eg skal leggja nøkkelen til Davids hus på aksla hans. Når han opnar, skal ingen lukka, og når han lukkar, skal ingen opna.
Jeg skal slå ham fast som en nagle på et sikkert sted, og han skal bli en ærestrone for sin fars hus.
Eg skal slå han inn som ein plugg på ein trygg stad, og han skal vera ein æresstol for farshuset sitt.
På ham skal de henge hele hans fars hus' ære, avkommet og skuddene, alle de små karene, fra bollen til alle krukkene.
På han skal dei henga all æra til farshuset hans, avkom og etterkomarar, alle dei små kara – frå skåler til alle krukker.
På den dagen, sier Herren over hærskarene, skal naglen som var slått inn på et sikkert sted, gi etter. Den skal bli hugget ned og falle, og byrden som hang på den, skal bli tilintetgjort. For Herren har talt.
Den dagen, seier Herren over hærskarane, skal pluggen som var slegen inn på ein trygg stad, losna og falla ned. Børa som hang på han, skal verta avskoren, for Herren har tala.
←→