FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 43

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Men nå, så sier Herren, han som skapte deg, Jakob, han som formet deg, Israel: Frykt ikke, for jeg har løst deg ut. Jeg har kalt deg ved navn, du er min.
Men no, så seier Herren, han som skapte deg, Jakob, han som forma deg, Israel: Ver ikkje redd, for eg har løyst deg ut. Eg har kalla deg ved namn, du er min.
Når du går gjennom vann, er jeg med deg, og gjennom elver, skal de ikke oversvømme deg. Når du går gjennom ild, skal du ikke bli svidd, og flammen skal ikke brenne deg.
Når du går gjennom vatn, er eg med deg, og gjennom elvar, skal dei ikkje fløyma over deg. Når du går gjennom eld, skal du ikkje bli svidd, og logen skal ikkje brenna deg.
For jeg er Herren din Gud, Israels Hellige, din frelser. Jeg gir Egypt som løsepenge for deg, Kusj og Seba i ditt sted.
For eg er Herren, din Gud, Israels Heilage, din frelsar. Eg gjev Egypt som løysepenge for deg, Kusj og Seba i staden for deg.
Fordi du er dyrebar i mine øyne, fordi du er æret og jeg elsker deg, gir jeg mennesker i ditt sted og folkeslag i bytte for ditt liv.
Fordi du er dyrebar i mine auge, er du æra, og eg elskar deg. Eg gjev menneske i staden for deg og folkeslag i byte for livet ditt.
Frykt ikke, for jeg er med deg. Fra øst vil jeg bringe dine etterkommere, og fra vest vil jeg samle deg.
Ver ikkje redd, for eg er med deg. Frå aust skal eg føra avkomet ditt, og frå vest skal eg samla deg.
Jeg vil si til nord: Gi dem fra deg! Og til sør: Hold dem ikke tilbake! Bring mine sønner fra det fjerne og mine døtre fra jordens ende.
Eg seier til nord: Gjev dei frå deg! Og til sør: Hald dei ikkje tilbake! Før sønene mine hit langvegsfrå og døtrene mine frå endane av jorda.
Alle som er kalt ved mitt navn, dem har jeg skapt til min ære, jeg har formet dem, ja, jeg har gjort dem.
Alle som er kalla med mitt namn, som eg har skapt til mi ære, som eg har forma, ja, som eg har gjort.
Før frem det folket som er blindt, selv om de har øyne, og døve, selv om de har ører.
Før fram folket som er blindt, endå dei har auge, og dei døve, endå dei har øyre.
La alle folkeslagene samles, la nasjonene komme sammen. Hvem av dem kan forkynne dette og fortelle oss om det som skjedde før? La dem føre fram sine vitner, så de kan få rett, så folk kan høre og si: Det er sant!
Lat alle folkeslaga samlast, lat folka koma saman. Kven av dei kan forkynna dette og la oss høyra om det som var før? Lat dei føra fram vitna sine så dei får rett, så folk kan høyra og seia: Det er sant!
Dere er mine vitner, sier Herren, og min tjener som jeg har utvalgt, for at dere skal kjenne meg og tro på meg og forstå at jeg er Han. Før meg ble ingen gud formet, og etter meg skal ingen komme.
De er mine vitne, seier Herren, og min tenar som eg har valt ut, så de skal kjenna og tru meg og forstå at eg er Han. Før meg vart ingen gud forma, og etter meg skal ingen koma.
Jeg, jeg er Herren, og det finnes ingen frelser utenom meg.
Eg, eg er Herren, og det finst ingen frelsar utanom meg.
Jeg har forkynt og frelst og kunngjort, og det var ingen fremmed gud blant dere. Dere er mine vitner, sier Herren, og jeg er Gud.
Eg har kunngjort og frelst og forkynt, og det var ingen framand gud mellom dykk. De er mine vitne, seier Herren, og eg er Gud.
Ja, fra evighet av er jeg Han. Ingen kan redde fra min hånd. Jeg handler, og hvem kan gjøre det ugjort?
Ja, frå denne dagen er eg Han. Ingen kan riva ut or mi hand. Eg handlar, og kven kan gjera det ugjort?
Så sier Herren, deres løser, Israels Hellige: For deres skyld sender jeg bud til Babel og driver alle som flyktninger ned, kaldeerne i skipene som var deres stolthet.
Så seier Herren, dykkar løysar, Israels Heilage: For dykkar skuld sender eg bod til Babel og fører ned alle som fugitivar, og kaldearane ned på skipa der klageropet lyder.
Jeg er Herren, deres Hellige, Israels skaper, deres konge.
Eg er Herren, dykkar Heilage, Israels skapar, dykkar konge.
Så sier Herren, han som laget en vei gjennom havet, en sti gjennom mektige vann,
Så seier Herren, han som la veg gjennom havet, ein sti gjennom veldige vatn,
han som førte ut vogner og hester, hær og krigsmakt. Sammen ligger de der og reiser seg ikke, de er slukket, sloknet som en veke.
han som førte ut vogner og hestar, hær og krigarar. Saman ligg dei og reiser seg ikkje, dei slokna som ein veik og døydde ut.
Husk ikke på det som hendte før, tenk ikke på det som skjedde i gamle dager.
Tenk ikkje på det som hende før, gjev ikkje akt på det som var i gamle dagar.
Se, jeg gjør noe nytt! Nå spirer det fram. Merker dere det ikke? Jeg legger en vei i ørkenen, elver i ødemarken.
Sjå, eg gjer noko nytt. No spirer det fram. Merkar de det ikkje? Ja, eg legg veg i øydemarka, elvar i øyda.
Markens dyr skal ære meg, sjakaler og strutser, for jeg gir vann i ørkenen, elver i ødemarken, så mitt utvalgte folk kan drikke.
Villdyra på marka skal æra meg, sjakalar og strutsar, fordi eg gjev vatn i øydemarka, elvar i øyda, så mitt utvalde folk kan drikka.
Dette folket har jeg formet for meg selv, de skal forkynne min pris.
Det folket eg har forma for meg, skal forkynna mi ære.
Men du har ikke påkalt meg, Jakob, du har blitt lei av meg, Israel.
Men du har ikkje kalla på meg, Jakob, du har vorte trøytt av meg, Israel.
Du har ikke brakt meg sauer til brennoffer, og med dine slaktoffer har du ikke æret meg. Jeg har ikke tynget deg med grødeoffer eller slitt deg ut med krav om røkelse.
Du har ikkje ført fram småfe til brennoffera dine for meg, og med slaktoffera dine har du ikkje æra meg. Eg har ikkje tvinga deg til å tena med grødeoffer, og eg har ikkje slite deg ut med krav om røykjelse.
Du har ikke kjøpt kalmus til meg for sølv, og med fettet av dine slaktoffer har du ikke mettet meg. Men du har tynget meg med dine synder og slitt meg ut med dine misgjerninger.
Du har ikkje kjøpt kalmusrøyr til meg for pengar, og du har ikkje metta meg med feitt frå offera dine. Men du har tyngd meg med syndene dine, du har slite meg ut med misgjerningane dine.
Jeg, ja jeg er den som sletter ut dine overtredelser for min egen skyld, og dine synder vil jeg ikke huske.
Eg, ja eg er den som slettar ut brota dine for mi eiga skuld, og syndene dine vil eg ikkje minnast.
Minn meg, la oss gå i rette sammen! Legg fram din sak, så du kan få rett.
Minn meg, lat oss gå i rette med kvarandre! Legg fram saka di, så du kan få rett!
Din første far syndet, og dine talsmenn gjorde opprør mot meg.
Din første far synda, og talsmennene dine gjorde opprør mot meg.
Derfor vanhelliget jeg de hellige lederne, jeg overga Jakob til bann og Israel til spott.
Difor vanhelga eg dei heilage fyrstane, eg overgav Jakob til bann og Israel til spott.
←→