FLOGVIT
.bible

JesajaKapittel 59

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Se, Herrens hånd er ikke for kort til å frelse, og hans øre er ikke for tungt til å høre.
Sjå, Herrens hand er ikkje for kort til å frelsa, og øyra hans er ikkje for tungt til å høyra.
Men deres misgjerninger har skilt dere fra deres Gud, og deres synder har skjult hans ansikt for dere, så han ikke hører.
Men misgjerningane dykkar har skilt mellom dykk og Gud dykkar, og syndene dykkar har løynt andletet hans for dykk, så han ikkje høyrer.
For deres hender er tilsølt med blod og deres fingre med synd. Deres lepper taler løgn, deres tunge mumler ondskap.
For hendene dykkar er flekka med blod og fingrane dykkar med skuld. Leppene dykkar talar løgn, og tunga dykkar mumlar urett.
Ingen roper med rettferdighet, og ingen fører sin sak med sannhet. De stoler på tomhet og taler løgn, de unnfanger ulykke og føder ondskap.
Ingen fører sak med rettferd, og ingen går til retten med sanning. Dei set si lit til tomheit og talar falskheit. Dei svangrar med ulukke og føder vondskap.
De klekker ut giftslangens egg og vever edderkoppens nett. Den som spiser av deres egg, dør, og knuser man dem, bryter en hoggorm ut.
Dei klekkjer ut hoggormsegg og vev edderkoppnett. Den som et av egga deira, døyr, og knuser ein dei, kjem det ein giftslange ut.
Deres nett duger ikke til klær, og de kan ikke dekke seg med det de lager. Deres gjerninger er ondskaps gjerninger, og voldsverk er i deres hender.
Netta deira duger ikkje til klede, og dei kan ikkje dekkja seg med det dei lagar. Gjerningane deira er vondskaps gjerningar, og valdshandlingar er i hendene deira.
Deres føtter løper mot det onde, og de skynder seg for å utgyte uskyldig blod. Deres tanker er onde tanker, ødeleggelse og undergang følger deres veier.
Føtene deira spring til det vonde, og dei hastar med å utausa uskuldig blod. Tankane deira er vonde tankar, øydelegging og undergang følgjer vegane deira.
Fredens vei kjenner de ikke, og det er ingen rett i deres spor. De gjør sine stier krokete; ingen som går på dem, kjenner fred.
Fredens veg kjenner dei ikkje, og det finst ingen rett på stigane deira. Dei har gjort vegane sine krokete; ingen som går på dei, kjenner fred.
Derfor er retten langt borte fra oss, og rettferdigheten når oss ikke. Vi venter på lys, men se, det er mørke; på stråleglans, men vi vandrer i dypt mørke.
Difor er retten langt frå oss, og rettferda når oss ikkje. Vi ventar på lys, men sjå, det er mørker. Vi ventar på klårt lys, men vi vandrar i mørker.
Vi famler langs veggen som blinde, vi famler som de uten øyne. Vi snubler midt på dagen som i skumringen, blant de sterke er vi som døde.
Vi famlar langs veggen som blinde, vi famlar som dei utan auge. Vi snublar midt på dagen som i skumringa, blant dei friske er vi som døde.
Vi brummer alle som bjørner og kurrer sårt som duer. Vi venter på rett, men den kommer ikke; på frelse, men den er langt borte fra oss.
Vi brummar alle som bjørnar og kurrar som duer. Vi ventar på rett, men det finst ingen. Vi ventar på frelse, men ho er langt borte frå oss.
For våre overtredelser er mange for ditt åsyn, og våre synder vitner mot oss. Ja, våre overtredelser er hos oss, og våre misgjerninger kjenner vi.
For mange er brota våre for ditt åsyn, og syndene våre vitnar mot oss. Ja, brota våre er hos oss, og misgjerningane våre kjenner vi.
Vi har gjort opprør og fornektet Herren, vi har vendt oss bort fra vår Gud. Vi har talt om undertrykkelse og frafall, unnfanget og uttalt løgnaktige ord fra hjertet.
Å gjera brot og fornekta Herren, å venda seg bort frå vår Gud, å tala om undertrykking og fråfall, å tenkja ut og mumla løgnord frå hjarta.
Retten er drevet tilbake, og rettferdigheten står langt borte. For sannheten har snublet på torget, og oppriktigheten kan ikke komme inn.
Retten er driven tilbake, og rettferda står langt borte. For sanninga har snubla på torget, og det rette kan ikkje koma inn.
Sannheten er blitt borte, og den som holder seg fra det onde, blir plyndret. Herren så det, og det var ondt i hans øyne at det ikke fantes rett.
Sanninga er borte, og den som vender seg frå det vonde, blir plyndra. Herren såg det, og det var vondt i hans auge at det ikkje fanst rett.
Han så at det ikke var noen, og han undret seg over at ingen grep inn. Da brakte hans egen arm ham frelse, og hans rettferdighet støttet ham.
Han såg at det ikkje fanst nokon mann, og han undra seg over at ingen gjekk i forbøn. Då hjelpte armen hans han, og rettferda hans støtta han.
Han kledde seg i rettferdighet som en brynje og satte frelsens hjelm på sitt hode. Han kledde seg i hevnens drakt og hyllet seg i nidkjærhet som en kappe.
Han kledde seg i rettferd som ei brynje og sette frelseshjelmen på hovudet. Han tok på seg hemndrakta og hylla seg i brennhug som ei kappe.
Etter fortjeneste vil han gjengjelde: vrede til sine motstandere, gjengjeldelse til sine fiender. Til kystlandene vil han gi gjengjeldelse.
Etter det dei har gjort, vil han gjengjelde: vreide til motstandarane sine, gjengjeld til fiendane sine. Til øyane vil han gje attergjelding.
Fra vest skal de frykte Herrens navn, og fra solens oppgang hans herlighet. For fienden kommer som en flom, men Herrens Ånd reiser banner mot ham.
Frå vest skal dei ottast Herrens namn, og frå soloppgangen hans herlegdom. For fienden skal koma som ein flaum, men Herrens ande skal reisa eit banner mot han.
En gjenløser skal komme til Sion, til dem i Jakob som vender om fra overtredelse, sier Herren.
Ein utløysar skal koma til Sion, til dei i Jakob som vender om frå synd, seier Herren.
Og dette er min pakt med dem, sier Herren: Min Ånd som er over deg, og mine ord som jeg har lagt i din munn, skal ikke vike fra din munn, ikke fra dine barns munn og ikke fra dine barnebarns munn, sier Herren, fra nå av og til evig tid.
Og dette er mi pakt med dei, seier Herren: Min Ande som er over deg, og mine ord som eg har lagt i munnen din, skal ikkje vika frå munnen din eller frå munnen til avkomet ditt eller frå munnen til avkomets avkom, seier Herren, frå no og til evig tid.
←→