FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 94

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Hevnens Gud, Herre, hevnens Gud, tre fram i stråleglans!
Herre, du hemnens Gud, du hemnens Gud, stig fram i glans!
Reis deg, du som dømmer jorden, gi de hovmodige deres lønn!
Reis deg, du som dømer jorda, lat dei overmodige få si løn!
Hvor lenge skal de ugudelige, Herre, hvor lenge skal de ugudelige juble?
Kor lenge, Herre, kor lenge skal dei ugudelege jubla?
De spyr ut frekke ord, alle som gjør urett skryter og hoverer.
Dei fløymer over, dei talar frekke ord, alle som gjer urett, skryt av seg sjølve.
Ditt folk knuser de, Herre, din arv undertrykker de.
Dei knuser folket ditt, Herre, og undertrykkjer arven din.
Enker og fremmede dreper de, farløse myrder de.
Dei drep enkja og den framande, dei myrdar farlause born.
De sier: «Herren ser det ikke, Jakobs Gud forstår det ikke.»
Dei seier: «Herren ser det ikkje, Jakobs Gud forstår det ikkje.»
Forstå da, dere uforstandige i folket! Dere dårer, når vil dere bli kloke?
Skjøn dette, de tankelause i folket! De dårar, når vil de få vit?
Han som plantet øret, skulle han ikke høre? Han som formet øyet, skulle han ikke se?
Han som planta øyret, skulle ikkje han høyra? Han som forma auga, skulle ikkje han sjå?
Han som tukter folkeslagene, skulle han ikke straffe? Han som lærer mennesket kunnskap!
Han som refsar folkeslaga, skulle ikkje han tukta? Han som lærer menneska kunnskap?
Herren kjenner menneskets tanker, han vet at de er tomhet.
Herren kjenner tankane til menneska, han veit at dei er berre eit pust.
Salig er den du tukter, Herre, den du underviser ut fra din lov,
Sæl er den du refsar, Herre, den du lærer ut frå di lov.
så han får ro fra onde dager, til graven er gravd for den ugudelige.
Du gjev han ro i vonde dagar, til det blir grave ei grav for den ugudelege.
For Herren forkaster ikke sitt folk, sin arv forlater han ikke.
For Herren støyter ikkje frå seg folket sitt, han forlèt ikkje arven sin.
For retten skal vende tilbake til rettferd, og alle med oppriktig hjerte skal følge den.
For domen skal venda attende til rettferd, og alle med ærleg hjarte skal følgja han.
Hvem reiser seg for meg mot de onde? Hvem står opp for meg mot dem som gjør urett?
Kven reiser seg for meg mot dei vonde? Kven står opp for meg mot dei som gjer urett?
Hadde ikke Herren vært min hjelp, hadde min sjel snart bodd i stillheten.
Hadde ikkje Herren vore mi hjelp, hadde sjela mi snart budd i det stille.
Når jeg sa: «Min fot vakler,» holdt din nåde meg oppe, Herre.
Når eg sa: «Foten min glipp,» då held di miskunn meg oppe, Herre.
Når mange engstelige tanker fyller mitt indre, gir din trøst min sjel glede.
Når urolege tankar fyller mitt indre, då gler trøysta di sjela mi.
Kan fordervelsens trone ha samfunn med deg, de som skaper ulykke gjennom lovbud?
Kan ein øydeleggande trone ha fellesskap med deg, ein som skaper ulukke gjennom lover?
De samler seg mot den rettferdiges liv og dømmer uskyldig blod skyldig.
Dei går saman mot den rettferdige og dømer uskuldige skuldige.
Men Herren er blitt min festning, min Gud er klippen der jeg finner ly.
Men Herren har vorte mi borg, min Gud er klippen der eg finn ly.
Han lar deres urett falle tilbake på dem, og for deres ondskap utrydder han dem. Herren vår Gud utrydder dem.
Han lèt uretten deira falla attende på dei, han utrydar dei for deira vondskap. Herren, vår Gud, utrydar dei.
←→