Til korlederen. «Ødelegg ikke.» En miktam av David, da han flyktet fra Saul inn i hulen.nnTil kormeisteren. «Øydelegg ikkje.» Ein miktam av David, då han rømde frå Saul og gøymde seg i hola.
לַמְנַצֵּ֣חַ אַל־תַּ֭שְׁחֵת לְדָוִ֣ד מִכְתָּ֑ם בְּבָרְח֥וֹ מִפְּנֵי־שָׁ֝א֗וּל בַּמְּעָרֽ͏ָה׃
Ord for ord
Vær meg nådig, Gud, vær meg nådig, for hos deg søker min sjel tilflukt. I skyggen av dine vinger finner jeg ly til ulykkene er over.nnVer meg nådig, Gud, ver meg nådig! For mi sjel søkjer tilflukt hos deg. I skuggen av vengene dine vil eg gøyma meg til øydelegginga er over.
חָנֵּ֤נִי אֱלֹהִ֨ים ׀ חָנֵּ֗נִי כִּ֥י בְךָ֮ חָסָ֢יָה נַ֫פְשִׁ֥י וּבְצֵֽל־כְּנָפֶ֥יךָ אֶחְסֶ֑ה עַ֝֗ד יַעֲבֹ֥ר הַוּֽוֹת׃
Ord for ord
Jeg roper til Gud, Den høyeste, til Gud som fullfører sin gjerning for meg.nnEg ropar til Gud, Den høgste, til Gud som fullfører sitt verk for meg.
אֶ֭קְרָא לֵֽאלֹהִ֣ים עֶלְי֑וֹן לָ֝אֵ֗ל גֹּמֵ֥ר עָלָֽי׃
Ord for ord
Han sender hjelp fra himmelen og frelser meg, han ydmyker den som forfølger meg. Sela. Gud sender sin nåde og sin trofasthet.nnHan skal senda hjelp frå himmelen og frelsa meg. Han vanærar den som vil sluka meg. Sela. Gud skal senda sin nåde og si sanning.
יִשְׁלַ֤ח מִשָּׁמַ֨יִם ׀ וְֽיוֹשִׁיעֵ֗נִי חֵרֵ֣ף שֹׁאֲפִ֣י סֶ֑לָה יִשְׁלַ֥ח אֱ֝לֹהִ֗ים חַסְדּ֥וֹ וַאֲמִתּֽוֹ׃
Ord for ord
Min sjel er midt iblant løver, jeg ligger blant dem som brenner av raseri, mennesker med tenner som spyd og piler, og tunger som skarpe sverd.nnMi sjel er midt mellom løver, eg ligg mellom eldsprutande menneske, tennene deira er spyd og piler, og tunga deira er eit kvast sverd.
נַפְשִׁ֤י ׀ בְּת֥וֹךְ לְבָאִם֮ אֶשְׁכְּבָ֢ה לֹ֫הֲטִ֥ים בְּֽנֵי־אָדָ֗ם שִׁ֭נֵּיהֶם חֲנִ֣ית וְחִצִּ֑ים וּ֝לְשׁוֹנָ֗ם חֶ֣רֶב חַדָּֽה׃
Ord for ord
Reis deg høyt over himmelen, Gud! La din herlighet være over hele jorden!nnReis deg høgt over himmelen, Gud! Lat din herlegdom vera over heile jorda!
ר֣וּמָה עַל־הַשָּׁמַ֣יִם אֱלֹהִ֑ים עַ֖ל כָּל־הָאָ֣רֶץ כְּבוֹדֶֽךָ׃
Ord for ord
De la ut et garn for mine føtter, de bøyde min sjel ned. De gravde en grop foran meg, men selv falt de i den. Sela.nnDei har sett opp eit garn for føtene mine, mi sjel var nedbøygd. Dei grov ei grøft framfor meg, men sjølve fall dei ned i henne. Sela.
רֶ֤שֶׁת ׀ הֵכִ֣ינוּ לִפְעָמַי֮ כָּפַ֢ף נַ֫פְשִׁ֥י כָּר֣וּ לְפָנַ֣י שִׁיחָ֑ה נָפְל֖וּ בְתוֹכָ֣הּ סֶֽלָה׃
Ord for ord
Mitt hjerte er trygt, Gud, mitt hjerte er trygt. Jeg vil synge og spille.nnMitt hjarte er fast, Gud, mitt hjarte er fast. Eg vil syngja og lovprisa.
נָ֘כ֤וֹן לִבִּ֣י אֱ֭לֹהִים נָכ֣וֹן לִבִּ֑י אָ֝שִׁ֗ירָה וַאֲזַמֵּֽרָה׃
Ord for ord
Våkn opp, min ære! Våkn opp, harpe og lyre! Jeg vil vekke morgenrøden.nnVakna, mi sjel! Vakna, harpe og lyre! Eg vil vekkja morgonroden.
ע֤וּרָה כְבוֹדִ֗י ע֭וּרָֽה הַנֵּ֥בֶל וְכִנּ֗וֹר אָעִ֥ירָה שָּֽׁחַר׃
Ord for ord
Jeg vil prise deg blant folkene, Herre, lovsynge deg blant folkeslagene.nnEg vil takka deg mellom folka, Herren. Eg vil lovsynga deg mellom nasjonane.
אוֹדְךָ֖ בָעַמִּ֥ים ׀ אֲדֹנָ֑י אֲ֝זַמֶּרְךָ֗ בַּל־אֻמִּֽים׃
Ord for ord
For din nåde når til himmelen, og din trofasthet til skyene.nnFor din nåde er stor, heilt opp til himmelen, og di sanning når til skyene.
כִּֽי־גָדֹ֣ל עַד־שָׁמַ֣יִם חַסְדֶּ֑ךָ וְֽעַד־שְׁחָקִ֥ים אֲמִתֶּֽךָ׃
Ord for ord
Reis deg høyt over himmelen, Gud! La din herlighet være over hele jorden!nnReis deg høgt over himmelen, Gud! Lat din herlegdom vera over heile jorda!
ר֣וּמָה עַל־שָׁמַ֣יִם אֱלֹהִ֑ים עַ֖ל כָּל־הָאָ֣רֶץ כְּבוֹדֶֽךָ׃
Ord for ord