FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 137

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Ved Babylons elver satt vi og gråt da vi mintes Sion.
Ved elvane i Babylon, der sat vi og gret då vi kom i hug Sion.
I piletrærne der hengte vi opp våre harper.
På piletrea der midt i landet hengde vi harpene våre.
For der krevde våre fangevoktere sang av oss, våre plagere krevde glede: «Syng for oss en sang fra Sion!»
For der bad dei som heldt oss fanga, oss syngja, dei som undertrykte oss, kravde glede: «Syng for oss ein av songane frå Sion!»
Hvordan kan vi synge Herrens sang på fremmed jord?
Korleis kan vi syngja Herrens song på framand jord?
Om jeg glemmer deg, Jerusalem, da må min høyre hånd bli glemt!
Om eg gløymer deg, Jerusalem, så lat høgre handa mi gløyma si kraft!
Må min tunge klebe til ganen om jeg ikke husker deg, om jeg ikke setter Jerusalem over min høyeste glede.
Lat tunga mi kleba seg til ganen om eg ikkje kjem deg i hug, om eg ikkje set Jerusalem over mi høgste glede!
Herre, husk hva Edoms sønner gjorde den dagen Jerusalem falt, da de ropte: «Riv ned, riv ned, helt til grunnen!»
Herre, kom i hug kva Edoms søner gjorde den dagen Jerusalem fall, då dei ropa: «Riv ned, riv ned, heilt til grunnen!»
Du Babels datter, som skal bli ødelagt – salig er den som gjengjelder deg det du har gjort mot oss.
Du Babylons dotter, som skal øydeleggjast! Sæl er den som løner deg att for det du gjorde mot oss.
Salig er den som griper dine spedbarn og knuser dem mot klippen.
Sæl er den som grip borna dine og knusar dei mot berget.
←→