FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 49

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Til kordirigenten. En salme av Korahs sønner.
Til kormeisteren. Ein salme av Korah-sønene.
Hør dette, alle folk! Lytt, alle som bor i verden!
Høyr dette, alle folk! Lytt, alle som bur i verda!
Både lave og høye, rike og fattige, alle sammen.
Både høg og låg, rik og fattig, alle saman.
Min munn skal tale visdom, og mitt hjertes tanker skal være fulle av innsikt.
Munnen min skal tala visdom, og det hjartet mitt tenkjer på, er fullt av forstand.
Jeg vil lytte til et ordspråk, og med harpen vil jeg åpenbare min gåte.
Eg vil bøya øyret mitt til ein likning, eg vil opna gåta mi med harpe.
Hvorfor skulle jeg frykte i onde dager, når synden fra mine forfølgere omgir meg?
Kvifor skal eg vera redd i vonde dagar, når synda frå dei som forfølgjer meg, omgjev meg?
De stoler på sin rikdom og skryter av sin store velstand.
Dei lit på rikdomen sin og skryt av den store velstanden sin.
Ingen kan løskjøpe en annen, ingen kan gi Gud løsepenger for ham.
Ingen kan på nokon måte kjøpa ein bror fri, eller gje Gud løysepengar for han.
For løsepengen for deres sjel er for kostbar – den kan aldri betales.
For løysinga av livet deira er for kostbar, det må ein gje opp for alltid.
Slik at han kunne leve for evig og ikke se graven.
Skulle han leva evig og ikkje sjå grava?
For han ser at vise mennesker dør, at dåren og den uforstandige går til grunne sammen, og etterlater sin rikdom til andre.
For ein ser at dei vise døyr, dåren og den uvitande går til grunne saman, og dei lèt rikdomen sin etter seg til andre.
I sitt indre tenker de at deres hus skal vare evig, deres boliger fra slekt til slekt. De gir landområder navn etter seg selv.
I sitt indre tenkjer dei at husa deira skal vara evig, bustadene deira frå slekt til slekt, sjølv om dei kalla landområde opp etter sine eigne namn.
Men mennesket i sin prakt varer ikke. Det er som dyrene som går til grunne.
Men mennesket i sin prakt varer ikkje ved, det er likt dyra som går til grunne.
Dette er skjebnen til de selvtilfredse, og til dem som følger etter og bifaller deres ord. Sela
Dette er vegen til dei som stolar på seg sjølve, og dei som kjem etter, godtek det dei seier. Sela.
Som sauer drives de ned i dødsriket, døden skal vokte dem. Om morgenen skal de oppriktige herske over dem, og deres kropp skal tæres bort i dødsriket, uten noen bolig.
Som sauer er dei sette til dødsriket, døden gjeter dei. Dei rettferdige skal råda over dei om morgonen, og skapnaden deira skal tærast bort i dødsriket, langt frå bustaden sin.
Men Gud skal løskjøpe min sjel fra dødsrikets grep, for han skal ta meg til seg. Sela
Men Gud skal løysa sjela mi frå dødsriket si hand, for han skal ta meg til seg. Sela.
Vær ikke redd når noen blir rik, når hans hus får større prakt.
Ver ikkje redd når nokon blir rik, når herlegdomen i huset hans aukar.
For når han dør, kan han ikke ta med seg noe. Hans herlighet følger ham ikke ned.
For når han døyr, tek han ikkje noko med seg, herlegdomen hans følgjer han ikkje ned.
Selv om han velsigner sin sjel mens han lever, og folk priser deg når du gjør det godt for deg selv,
Sjølv om han velsignar seg sjølv medan han lever – og folk prisar deg når du gjer det godt for deg sjølv –
skal han gå til sine fedres slekt. De skal aldri mer se lyset.
skal han gå til fedrane si ætt, dei skal aldri meir sjå lyset.
Et menneske i prakt, men uten forstand, er som dyrene som går til grunne.
Mennesket i sin prakt, men utan forstand, er likt dyra som går til grunne.
←→