FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 10

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Hvorfor står du langt borte, HERRE? Hvorfor skjuler du deg i tider med nød?
Kvifor står du så langt borte, Herre? Kvifor gøymer du deg i tider med naud?
I sitt hovmod forfølger den ugudelige den fattige. Måtte de bli fanget i de onde planene de har lagt!
I sitt hovmod jagar den gudlause den fattige. Måtte dei bli fanga i dei renkene dei har tenkt ut.
For den ugudelige skryter av sin sjels begjær, og den grådige velsigner seg selv, men forakter HERREN.
For den gudlause skryt av si eiga lyst, og den grådige velsignar seg sjølv, men vanærar Herren.
Den ugudelige søker ikke Gud i sitt hovmod. I alle hans tanker er det: «Det finnes ingen Gud.»
Den gudlause seier i sitt hovmod: «Han krev ikkje rekneskap.» Alle tankane hans er: «Det finst ingen Gud.»
Hans veier lykkes til enhver tid. Dine dommer er for høye for ham. Han blåser av alle sine fiender.
Vegane hans held seg faste til alle tider. Dine dommar er for høge for han. Alle fiendane sine blæs han av.
Han sier i sitt hjerte: «Jeg skal ikke rokkes, fra slekt til slekt uten ulykke.»
Han seier i hjarta sitt: «Eg skal ikkje vakla. Frå slekt til slekt skal eg leva utan ulykke.»
Hans munn er full av forbannelse, svik og bedrag. Under hans tunge er det ondskap og urett.
Munnen hans er full av forbanning, svik og undertrykking. Under tunga hans ligg møde og vondskap.
Han sitter på lur i landsbyene, i skjul dreper han den uskyldige. Hans øyne speider etter den hjelpeløse.
Han sit på lur i landsbyane, i løynd drep han den uskuldige. Auga hans speider etter den hjelpelause.
Han ligger i bakhold i det skjulte som en løve i sitt skjul. Han ligger på lur for å gripe den fattige. Han griper den fattige idet han drar ham inn i sitt nett.
Han ligg på lur i det løynde som ei løve i krattet. Han ligg på lur for å fanga den fattige. Han fangar den fattige og dreg han inn i garnet sitt.
Den hjelpeløse blir knust og bøyer seg, og faller for hans sterke klør.
Han kryp saman og dukkar seg, og dei hjelpelause fell for hans velde.
Han sier i sitt hjerte: «Gud har glemt det. Han har skjult sitt ansikt. Han ser det aldri.»
Han seier i hjarta sitt: «Gud har gløymt det. Han har gøymt andletet sitt, han ser det aldri.»
Reis deg, HERRE! Gud, løft din hånd! Glem ikke de ydmyke!
Reis deg, Herre! Gud, lyft handa di! Gløym ikkje dei audmjuke!
Hvorfor forakter den ugudelige Gud og sier i sitt hjerte: «Du vil ikke kreve regnskap»?
Kvifor får den gudlause vanæra Gud og seia i hjarta sitt: «Du krev ikkje rekneskap»?
Du har sett det, for du ser på ondskap og plage for å ta det i din hånd. Til deg overlater den hjelpeløse sin sak. Du har vært den farløses hjelper.
Men du har sett det! Du legg merke til møde og sorg for å ta det i di hand. Til deg overlet den hjelpelause si sak, du har vore hjelpar for den farlause.
Bryt armen på den ugudelige og onde! Krev hans ugudelighet til regnskap, så du ikke finner noen igjen.
Bryt armen på den gudlause! Krev den vonde til rekneskap for vondskapen hans til du ikkje finn meir.
HERREN er konge for evig og alltid. Hedningene skal forsvinne fra hans land.
Herren er konge i all æve. Folkeslaga skal gå til grunne og ut av hans land.
Du har hørt de ydmykes lengsel, HERRE. Du gjør deres hjerte fast, du lytter med ditt øre.
Du har høyrt ønsket til dei audmjuke, Herre. Du styrkjer hjarta deira, du lèt øyra ditt lytta.
Du gir rett til den farløse og undertrykte, så mennesker fra jorden ikke lenger skal spre frykt.
Du skipar rett for den farlause og undertrykte, så ikkje menneske frå jorda lenger skal skremma.
←→