FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 17

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
En bønn av David. Hør min rettferdige sak, Herre! Lytt til mitt rop, vend øret til min bønn fra lepper uten svik.
Ein bøn av David. Høyr mi rettferdige sak, Herre! Lyd til mitt rop, lån øyra til mi bøn, som kjem frå lepper utan svik.
La min dom komme fra ditt ansikt, la dine øyne se det som er rett.
Lat min dom gå ut frå ditt åsyn, lat dine auge sjå det som er rett.
Du har prøvd mitt hjerte, du har gransket meg om natten, du har lutret meg uten å finne noe. Det jeg har tenkt, skal ikke gå over mine lepper.
Du har prøvd hjartet mitt, du har granska meg om natta. Du har luttra meg utan å finna noko; det eg har tenkt, har ikkje kome over mine lepper.
Når det gjelder menneskers gjerninger, har jeg ved dine leppers ord holdt meg borte fra voldsmannens veier.
Når det gjeld menneska sine gjerningar, har eg ved ordet frå dine lepper vakta meg for valdsmennene sine vegar.
Mine skritt har holdt seg på dine stier, mine føtter har ikke vaklet.
Mine steg har halde seg på dine stigar, mine føter har ikkje vakla.
Jeg roper til deg, for du svarer meg, Gud. Vend ditt øre til meg, hør mine ord!
Eg ropar til deg, for du svarar meg, Gud. Vend øyret ditt til meg, høyr mine ord!
Vis din underfulle nåde, du som med din høyre hånd frelser dem som søker tilflukt hos deg fra dem som reiser seg mot dem.
Vis din underfulle nåde, du som med di høgre hand frelser dei som søkjer tilflukt frå dei som reiser seg mot dei.
Bevar meg som din øyensten, skjul meg i skyggen av dine vinger.
Vern meg som ein augnestein, gøym meg i skuggen av dine vengjer,
Fra de ugudelige som ødelegger meg, fra mine dødsfiender som omringer meg.
for dei gudlause som herjar meg, for mine dødsfiender som ringjer meg inn.
De har lukket sitt fete hjerte, med munnen taler de hovmodig.
Dei har lukka seg inne i sitt feitt, med munnen talar dei hovmodig.
Nå har de omringet våre skritt, de sikter med øynene for å kaste oss til jorden.
Dei omringar meg no ved kvart steg, dei siktar på å slå meg til jorda.
Han er lik en løve som lengter etter å rive i stykker, lik en ungløve som ligger på lur i skjul.
Han liknar ei løve som lengtar etter å riva i stykke, lik ein ungløve som lurer i det løynde.
Reis deg, Herre! Gå ham i møte, slå ham ned! Frels min sjel fra den ugudelige med ditt sverd.
Reis deg, Herre! Gå imot han, slå han ned! Frels mi sjel frå den gudlause — ditt sverd!
fra mennesker, ved din hånd, Herre, fra verdens mennesker, som har sin del i dette livet. Du fyller deres mage med dine skatter, deres sønner blir mette, og de etterlater sin overflod til sine småbarn.
Med di hand, Herre, frels meg frå menneske, frå menneske av denne verda, som har sin del i dette livet. Du fyller buken deira med dine skattar, sønene deira vert metta, og dei etterlèt det dei har til overs til sine småborn.
Men jeg skal i rettferdighet skue ditt ansikt. Når jeg våkner, skal jeg bli mettet ved synet av din skikkelse.
Men eg skal i rettferd skoda ditt andlet, eg skal verta metta av å sjå di skapnad når eg vaknar.
←→