FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 55

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Til korlederen. Med strengespill. En læresalme av David.
Til kormeisteren. Med strengespel. Ein læresalme av David.
Lytt til min bønn, Gud, og skjul deg ikke for min bønnfallelse.
Lytt til bøna mi, Gud, og gøym deg ikkje for bønfallet mitt.
Gi meg din oppmerksomhet og svar meg! Jeg vandrer urolig omkring i min klage og stønner høyt.
Gjev akt på meg og svar meg! Eg er rastlaus i mi klage og stønar høgt.
for fiendens røst, for den ugudeliges undertrykkelse. For de velter ondskap over meg, og i vrede forfølger de meg.
På grunn av fienden si røyst, på grunn av trykket frå den ugudelege. For dei veltar ulukke over meg og forfølgjer meg i vreide.
Mitt hjerte skjelver i mitt indre, og dødens redsler har falt over meg.
Hjartet mitt vrid seg i meg, og dødsredsle har falle over meg.
Frykt og beven kommer over meg, og forferdelse innhyller meg.
Frykt og skjelving kjem over meg, og redsle dekkjer meg.
Da sa jeg: Å, om jeg hadde vinger som duen! Da ville jeg fly av sted og finne hvile.
Då sa eg: Å, om eg hadde vengjer som ei due! Då ville eg flyge bort og finna kvile.
Se, da ville jeg flykte langt bort, jeg ville overnatte i ørkenen. Sela
Sjå, eg ville flykte langt bort og slå meg ned i øydemarka. Sela.
Jeg ville haste til et tilfluktssted, bort fra den rivende vind og storm.
Eg ville skunda meg til ein trygg stad, bort frå den sterke vinden og stormen.
Oppsluk dem, Herre, splitt deres tungemål! For jeg ser vold og strid i byen.
Øydelegg dei, Herre, forvirr tungene deira! For eg har sett vald og strid i byen.
Dag og natt patruljerer de på dens murer, og ondskap og ulykke er i dens midte.
Dag og natt går dei rundt på murane hennar. Urett og vondskap er midt i henne.
Fordervelse er i dens midte, og svik og bedrag viker ikke fra dens torg.
Øydelegging er midt i henne. Undertrykking og svik vik ikkje frå torga hennar.
For det er ikke en fiende som håner meg, det kunne jeg bære. Det er ikke min hater som reiser seg mot meg, da kunne jeg skjule meg for ham.
For det er ikkje ein fiende som hånar meg, det kunne eg tola. Det er ikkje ein som hatar meg som reiser seg mot meg, då kunne eg gøyma meg for han.
Men det er du, et menneske som meg, min fortrolige venn, min kjenning.
Men det er du, eit menneske som er min like, min nære ven og fortrulege.
Vi som sammen hadde søt fortrolighet, vi som vandret i Guds hus midt i høytidsskaren.
Vi hadde saman søt fortruleg samtale, vi gjekk med folkemengda til Guds hus.
La døden komme over dem! La dem fare levende ned til dødsriket! For ondskap bor i deres hjem, i deres indre.
Lat døden koma brått over dei! Lat dei fara levande ned til dødsriket! For vondskap er i bustadene deira, midt iblant dei.
Jeg roper til Gud, og Herren frelser meg.
Men eg ropar til Gud, og Herren skal frelsa meg.
Kveld og morgen og midt på dagen klager jeg og sukker, og han hører min røst.
Kveld og morgon og midt på dagen klagar eg og sukkar, og han høyrer røysta mi.
Han frikjøper min sjel i fred fra kampen mot meg, for de var mange mot meg.
Han løyser mi sjel i fred frå striden mot meg, for mange var med meg.
Gud hører og svarer dem, han som troner fra evighet. Sela. For de vil ikke endre seg og frykter ikke Gud.
Gud skal høyra og audmjuka dei – han som tronar frå eldgammal tid. Sela. For dei endrar seg ikkje og fryktar ikkje Gud.
Han la hånd på dem som levde i fred med ham, han vanhelliget sin pakt.
Han rekte ut hendene mot dei som levde i fred med han, han vanhelga pakta si.
Glattere enn smør var hans munn, men krig var i hans hjerte. Mykere enn olje var hans ord, men de var dragne sverd.
Munnen hans er glattare enn smør, men hjartet hans vil strid. Orda hans er mjukare enn olje, men dei er dregne sverd.
Kast din byrde på Herren, og han skal holde deg oppe. Han skal aldri la den rettferdige vakle.
Kast di bør på Herren, og han skal halda deg oppe. Han skal aldri la den rettferdige vakla.
Men du, Gud, skal støte dem ned i fordervelsens grav. Blodtørstige og svikefulle menn skal ikke nå halvveis i sine dager. Men jeg setter min lit til deg.
Men du, Gud, skal støyta dei ned i den djupaste grav. Blodtørstige og svikefulle menn skal ikkje leva ut halvparten av dagane sine. Men eg set mi lit til deg.
←→