FLOGVIT
.bible

SalmeneKapittel 105

+ UndertekstGrunntekst← ForrigeNeste →
Pris Herren, påkall hans navn, kunngjør hans gjerninger blant folkene!
Takk Herren, kall på namnet hans! Gjer gjerningane hans kjende mellom folka!
Syng for ham, lovsyng ham, tal om alle hans under!
Syng for han, spel for han! Tal om alle hans undergjerningar!
Ros dere av hans hellige navn! La hjertet glede seg hos dem som søker Herren.
Ver stolte av hans heilage namn! Lat hjartet gleda seg hos dei som søkjer Herren!
Søk Herren og hans makt, søk alltid hans ansikt!
Søk Herren og hans kraft, søk alltid hans andlet!
Husk de underfulle gjerninger han har gjort, hans tegn og hans munns dommer,
Hugs undergjerningane han har gjort, hans teikn og domane frå hans munn!
dere Abrahams ætt, hans tjener, Jakobs barn, hans utvalgte.
De som er Abrahams ætt, hans tenar, Jakobs born, hans utvalde!
Han er Herren, vår Gud, over hele jorden gjelder hans dommer.
Han er Herren, vår Gud. Over heile jorda gjeld hans domar.
Han husker sin pakt for evig, det ord han gav for tusen slekter,
Han hugsar pakta si til evig tid, ordet han har fastsett for tusen slekter,
pakten han sluttet med Abraham, og sin ed til Isak.
pakta han gjorde med Abraham, og eiden hans til Isak.
Han stadfestet den som en lov for Jakob, en evig pakt for Israel.
Han stadfeste henne som ei lov for Jakob, som ei evig pakt for Israel,
Han sa: «Deg vil jeg gi Kanaans land som den arvelodd dere skal eie.»
og sa: «Til deg vil eg gje Kanaans land som dykkar arvelut.»
Da var de få i tall, bare en håndfull, og fremmede i landet.
Då dei var få i talet, berre ein liten flokk, og framande der,
De vandret fra folk til folk, fra ett rike til et annet.
og dei vandra frå folk til folk, frå eitt rike til eit anna,
Han lot ingen undertrykke dem, han refset konger for deres skyld:
lét han ikkje noko menneske undertrykkja dei. Han refsa kongar for deira skuld:
«Rør ikke mine salvede, gjør ikke mine profeter noe ondt!»
«Rør ikkje mine salva, og gjer ikkje profetane mine noko vondt!»
Han kalte hungersnød over landet og brøt hver stav av brød.
Han kalla hungersnaud over landet og braut kvar brødstav.
Han sendte en mann foran dem – Josef ble solgt som trell.
Han sende ein mann føre dei – Josef vart seld som træl.
De tvang hans føtter i lenker, hans sjel ble lagt i jern,
Dei plaga føtene hans med lekkjer, jarn trengde inn i sjela hans,
inntil hans ord gikk i oppfyllelse og Herrens tale prøvet ham.
til den tid då ordet hans vart oppfylt. Herrens ord hadde prøvd han.
Kongen sendte bud og løste ham, folkenes hersker satte ham fri.
Kongen sende bod og løyste han, herskaren over folk sette han fri.
Han satte ham til herre over sitt hus, til hersker over alt han eide,
Han sette han til herre over sitt hus, til herskar over alt han eigde,
til å binde hans fyrster etter sin vilje og lære hans eldste visdom.
så han kunne binda fyrstane etter sin vilje og læra dei eldste visdom.
Så kom Israel til Egypt, Jakob bodde som fremmed i Hams land.
Så kom Israel til Egypt, Jakob budde som framand i Hams land.
Gud lot sitt folk bli fruktbart og tallrikt, sterkere enn deres fiender.
Han lét folket sitt veksa seg stort og gjorde det sterkare enn fiendane.
Han vendte deres hjerte til å hate hans folk, til å legge onde råd mot hans tjenere.
Han vende hjarta deira til å hata folket hans, til å fara med svik mot tenarane hans.
Han sendte Moses, sin tjener, og Aron, som han hadde utvalgt.
Han sende Moses, tenaren sin, og Aron, som han hadde valt ut.
De gjorde hans tegn blant dem, under i Hams land.
Dei gjorde hans teikn mellom dei, undergjerningar i Hams land.
Han sendte mørke, og det ble mørkt, for de trosset ikke hans ord.
Han sende mørker og gjorde det mørkt, og dei var ikkje ulydige mot ordet hans.
Han gjorde deres vann til blod og drepte deres fisk.
Han gjorde vatnet deira til blod og drap fisken deira.
Deres land krydde av frosk, helt inn i kongenes kamre.
Landet deira yrte av frosk, heilt inn i kongekammera.
Han talte, og det kom fluesvermer, mygg over hele deres land.
Han tala, og det kom flugesvermar, lus i heile landet deira.
Han gjorde deres regn til hagl, og sendte flammende ild over deres land.
Han gjorde regnet deira til hagl, og logande eld over landet deira.
Han slo deres vintrær og fikentrær og knuste trærne i deres land.
Han slo vinstokken og fikentreet deira og knuste trea i landet.
Han talte, og det kom gresshopper, utallige svermer av dem.
Han tala, og det kom grashopper og larvar utan tal.
De åt opp alt grønt i landet, de åt opp frukten av deres jord.
Dei åt opp alt gras i landet, dei åt opp grøda på marka deira.
Han slo alle førstefødte i deres land, førstegrøden av all deres kraft.
Han slo alle førstefødde i landet, førstegrøda av all deira kraft.
Han førte dem ut med sølv og gull, ingen i deres stammer snublet.
Han førte dei ut med sølv og gull, og ingen i stammane deira snubla.
Egypt gledet seg da de dro, for frykt for dem hadde falt over dem.
Egypt gledde seg då dei drog ut, for redsla for dei hadde falle over dei.
Han bredte ut en sky som dekke og ild til å lyse om natten.
Han breidde ut ei sky til vern og eld til å lysa om natta.
De bad, og han lot vaktler komme, han mettet dem med brød fra himmelen.
Dei bad, og han sende vaktlar. Med brød frå himmelen metta han dei.
Han åpnet klippen, og vann strømmet frem, det rant som en elv gjennom ørkenen.
Han opna berget, og vatn strøymde ut. Det rann som ei elv gjennom øydemarka.
For han husket sitt hellige ord til Abraham, sin tjener.
For han hugsa sitt heilage ord, Abraham, tenaren sin.
Han førte sitt folk ut med glede, sine utvalgte med jubel.
Han førte folket sitt ut med glede, sine utvalde med jubel.
Han gav dem folkeslags land, de arvet det andre hadde strevd for,
Han gav dei landa til folkeslaga, og dei arva det andre hadde streva for,
for at de skulle holde hans forskrifter og ta vare på hans lover. Halleluja!
så dei skulle halda forskriftene hans og ta vare på lovene hans. Halleluja!
←→